هر زنجیره بلوکی ، یک دفتر کل است که داده‌ها در آن دسته‌دسته در بلوک‌هایی ذخیره می‌شوند و بلوک‌ها از تایید با رمزنگاری برای وصل کردن خود به یکدیگر استفاده می‌کنند. به بیان ساده‌تر، هر بلوک با استفاده از یک تابعِ درهم‌ساز به بلوک قبل از خود ارجاع شده و صحت و اصالت داده‌های آن را تایید هویت می‌کند، و به این صورت یک زنجیره متصل و خلل‌ناپذیر به وجود می‌آید؛ نامگذاری این فناوری هم نماینده همین کارکرد است.

یک زنجیرهٔ بلوکی شبیه پایگاه‌داده‌ای با یک نظام اعتباردهی و تایید داخلی است -در عمل هم همین‌طور است. اما، ترفند هوشمندانه مخترعینش این بوده که این دفتر کل را در یک محل قرار نداده‌اند و یک حسابدار هم ندارد. در عوض، به قول معروف توزیع‌شده یا غیرمتمرکز است، و همزمان بر روی چندین کامپیوتر قرار دارد به شکلی که هر کسی می‌تواند نسخه‌ای از آن را داشته باشد.

حتی بهتر، سیستم تایید بلوکی به اعضا اطمینان می‌دهد که هیچکس امکان دست بردن در سوابق داده‌ها را ندارد. در مورد ارزها، تمام معاملات قدیمی برای همیشه ثبت می‌شوند و هر معامله جدید طوری در این دفتر ضبط می‌شود که هرگز قابل تغییر نخواهد بود. هر عضو شبکه می‌تواند این دفتر کل را مطالعه کند و نسخه‌ای که می‌بیند، مشابه نسخه‌ای است که همه اعضای دیگر می‌بینند.

عملا یک زنجیرهٔ بلوکی را می‌توان این‌طور دید: یک پایگاه دادهٔ شفاف، مستقل و دائمی که همزمان در چند محل نگه‌داری می‌شود و همه اعضا به آن دسترسی دارند. به همین خاطر است که گاهی آن را «دفتر کل اشتراکیِ توزیع‌شده» هم می‌نامند.

کاربرد سادهٔ آن در بیتکوین بود که همه چیز را عوض کرد. با دوام بودن، امنیت، و ذات غیرمتمرکز بیتکوین باعث شد توسط گروهی رو به رشد پذیرفته شود ولی هیچ‌کس -نه حتی یک نفر- قادر به کنترل و دستکاری آن نباشد.

به دنبال رونمایی از بیتکوین، ده‌ها استارت‌آپ مشتاق به رقابت با هم برخاستند تا نوآوری بزرگ بعدی در زمینه ارزهای رمزپایه و متکی به زنجیرهٔ بلوکی را رقم بزنند.

 

زنجیره بلوکی