در یک طبقه‌بندی می‌توان تلفن بی‌سیم را به دودسته تقسیم کرد:  ‫۱- تلفن سیار ۲- تلفن همراه ‫

تلفن‌های سیار متشکل از یک گوشی سیار و یک دستگاه به‌عنوان ‪ Baseاست که به خط تلفن ثابت متصل می‌شود ‫البته محدوده مکانی ارتباطی این نوع تلفن کم است و به محدوده کمتر از مساحت شهر محدود می‌شود. علاوه بر این ‫تلفن‌های بی‌سیم برای شبکه‌بندی به کار نمی‌روند. ‫اما تلفن همراه که موضوع این سمینار خواهد بود برای انتقال داده و صوت در مقیاس وسیع به کار می‌رود و نوعی شبکه ‫اختصاصی را می‌توان با فنّاوری آن ساخت که به دلیل انعطاف‌پذیری و سازگاری ، می‌توان آن را با تلفن ثابت و ‫شبکه اینترنت ارتباط داد.

 شبکه سلولی بر اساس این ایده است که منطقه‌ای که باید تحت پوشش شبکه موبایل قرارداده شود را به ناحیه ھایی ‫کوچک و متصل‌به‌هم بانام سلول تقسیم می‌کنند. در شبکه واقعی موبایل درصورتی‌که ‫یک سلول با سلول مجاور خود دارای فضای خالی باشد (امواج در ناحیه‌ای به‌واسطه مانع نتوانند عبور کنند ) درصورتی‌که فرد در حال مکالمه از این سلول بخواهد به سلول دیگر برود و از این ناحیه عبور کند مکالمه فرد قطع خواهد شد.

شبکه ‪GSMیک سیستم ارتباطی سلولی دیجیتال است که با ایده سلولی کردن منطقه جغرافیایی و استفاده مجدد از ‫فرکانسو پوشش دادن  منطقه جغرافیایی به‌وسیله سلول‌ها شروع به کارکرد. شبکه سلولی سیار را به علت اینکه مشترکین تلفن‌های متحرک معمولاً در خشکی از آن استفاده می‌کنند، شبکه عمومی زمینی سیار( PLMN)می‌نامند. در این مقاله از انواع نسل های موبایل و سیرتکامل آنها، شبکه های سلولی و همچنین معماری Wi-Fi offloading صحبت شد. در پایان به این نتیجه می‌رسیم این تکنولوژی تا حد زیادی باعث بالا رفتن سطح کارائی شبکه های بی‌سیم و صرفه جویی در وقت می‌شود.

 

 

دانلود مقاله
به قلم: خانم افسانه حبیبی، خانم معصومه اکرمی‌نسب