بکی برنز یکی از سه کارآفرین اهل کائوآئی است که در راه تحقیق و بررسی در مورد اینکه چگونه می توان در میان صخره های ریز و درشت در جزیره های اقیانوس آرام کسب و کاری با رونق و موفق به راه انداخت، تا به حال به آن ها برخورده ام.

هر سه کارآفرین کاوایی که با آن ها گفتگو هایی داشته ام پیوسته از عشق شان به کائوآئی صحبت کرده و از اینکه چگونه حاضرند داوطلبانه وقت خود را برای حفظ تاریخ خود و بهبود جوامع محلی شان صرف کنند می گویند.

وانس پاسوا Vance Pascua نام تجاری پوشاک Ainofea  را که مضمون اصلی آن از عبارت “من نمی ترسم” الهام گرفته بود را ایجاد کرد  تا برای جوانان هاوایی جایگزینی مثبت برای اندیشه ی “برای من مهم نیست” باشد. شری ترنتلیج  Sheri Trentlage نیز به دلیل تحقیقات تاریخی خود، به عنوان “ایندیانا جین” نامگذاری شده است او کتابهای تاریخی مربوط به اولین ارتباط اروپایی ها را با بومیان هاوایی ها بازنویسی کرده است.

بکی برنز از افتخارات وانس و شری در میراث هاوایی می گوید. او دوست دارد که صاحب کسب و کاری زنانه در هاوایی باشد، او در ادامه به من گفت:  “حس قوی زندگی در جزیره و احساس نوع دوستی و مراقبت  از یکدیگر همیشه در بین ساکنین جزیره وجود داشته است. به طوری که من هرگز احساس نکردم که چیزی می تواند من را از حرکت در مسیرم متوقف کند. من تفاوتی در خودم به عنوان یک انسان با دیگران (کارآفرینان مرد) نمی بینم، و این دیدگاه  باعث شد که بتوانم به تنهایی به عنوان یک فرد فارغ از نژاد و جنسیت  فعالیت کنم. حس طبیعی ، شیطنت و شوخ طبعی بالای من متناسب با فرهنگ کائوآئی و برآمده از آن است که از آن الهام گرفتیم و برند آناهولا گرانولا Granola Anahola  را ساخته ایم.

با رشد شرکت، بکی برنز تابستان خود را در جزیره اورکاس، بخشی از مجمع الجزایر سن جون در ایالت واشنگتن گذراند. خانواده او به استقلال و اتکا به نفس او احترام زیادی می گذاشتند ، به خصوص زمانی که بکی در دهه ۱۹۷۰ به هاوایی رفت و در چادری در مولکای Molokai  زندگی کرد و به دنبال راه اندازی یک باغ ارگانیک  و یک گله بز برای خود بود.

هنگامی که آناهولا گرانولا در سال ۱۹۸۶ در کائوآئی شروع به کار کرد، یک پدیده ی غیر معمول حتی یک ناهنجاری به نظر می رسید ، زیرا در آن زمان تعداد کمی از زنان درکائوآئی شروع به کار کرده بودند. او به سرعت یاد گرفت که صبور باشد، احترام متقابل از جمله فرهنگ های جزیره بود همچنین پذیرش چالش های زندگی در جزیره نیز آداب دیگری بود که او یاد گرفته بود.

از مدت ها قبل  از اینکه گرانولا به عنوان غذایی رسمی و سالم برای افراد، جا بیفتد، بکی برنز همیشه طرفدار داشتن یک رژیم غذایی سالم بود . او اولین بار گرانولا را در سال ۱۹۷۲ پخت ، زمانی که در یک کلبه ی کنده ای به عنوان نگهبان در جزیره ای در ساحل واشنگتن زندگی می کرد. در طول چندین دهه ، او با مخلوط کردن طعم هاوایی و تولید ترکیبات تازه با مواد و محصولات جدید، دستور العمل اصلی خود را توسعه داده است.

پاسخ های بکی برنز به سوالات من در خصوص استارآپ او در کائوآئی به شرح زیر است:

چه چیزی باعث شد که کسب و کار خود را در کائوآئی شروع کنید؟

“من واقعاً باید دیوانه می بودم که کسب و کاری در کائوآئی در خصوص گرانولا را در سال ۱۹۸۶ آغاز کردم. چرا که  در آن زمان، تنها افرادی که گرانول می خوردند تعداد کمی از هیپی های منطقه بودند که آن ها را برای مصرف شخصی خودشان تهیه می کردند.  اما من به خاطر افرادی که دانه های گرانولا  را دوست داشتند، برای شروع این کار واقعاً انگیزه پیدا کردم، افرادی که به من می گفتند: “گرانول شما خیلی خوب است، شما باید آن را بفروشید”. برخی از این افراد هر هفته یک کیسه کوچک خریداری می کردند. به همین خاطر من نمی توانستم این روند را متوقف کنم؛ با خودم فکر کردم، “طرفداران جدید من چه می خورند؟” آنچه مسلم است اینست که انگیزه ی من هرگز متوجه اعداد و ارقام و به عبارتی کسب سود نبود. در واقع پول هرگز مساله اصلی من نبود. تصویری که من از کسب و کار  گرانولا داشتم ۱۰۰٪ روشن بود. اگر واقعیت روشن باشد، به نظر می رسد که هر ایده ای که در ذهنم ظاهر می شد کامل بود. من هرگز تغییری در جهت حرکتم  ایجاد نکردم، و هرگز برنامه ام را فراموش نکردم.

ارزش اصلی کسب و کار من ارائه ی گرانول سالم و خوشمزه به مردم است. من عاشق مردم هستم و عاشق خوشحال کردن آنها هستم.  محصول من باید طعم، بو و احساس خوبی داشته باشد. من بهترین مواد اولیه ای را که می توانستم جمع آوری کردم و غذایی را که خودم  دوست داشتم بخورم، تهیه می کردم.

این ممکن است پیش پا افتاده یا حتی عجیب به نظر برسد، اما به نظر من آناهولا گرانولا چیزی بیش از یک غذا است و شامل همه مواردی است که من به آن توجه می کنم، مانند: تاریخ هاوایی، غذای سالم، احترام به مردم و و تجربه ای از مکان خارق العاده پیدا شده در هاوایی.

 مزایای راه اندازی راه اندازی کسب و کار در کائوآئی چیست؟

گردشگری یک مزیت بزرگ برای شروع یک کسب و کار در کائوآئی فراهم می کند. امروزه، گردشگران عمدتاً به دنبال محصولاتی هستند که در هاوایی منحصر به فرد و مختص به این منطقه است. بازدید کنندگان به دنبال غذا و تجربه هایی هستند که سفرشان را خاص و منحصر بفرد کند. آنها می خواهند درباره جزایر این ناحیه چیزهای زیادی یاد بگیرند و از تجربیات منحصر به فرد کائوآئی و هاوایی لذت ببرند.

به همین دلیل، در این شرایط راه اندازی یک کسب و کار بسیار هیجان انگیز است. وقتی آناهولا گرانولا در سال ۱۹۸۶ شروع به کار کرد، شرایط به این صورت نبود. کمپانی های راه اندازی شده بسیار کم بودند و گردشگران دوست داشتند در استراحتگاه های خود به دور از فرهنگ بومی جزیره ساکن شوند.

یکی دیگر از مزایای راه اندازی کسب و کار در کائوآئی این است که دولت از مجموعه ی تجاری کسب و کارهای  کوچک پشتیبانی می کند. همچنین نقدینگی و سرمایه لازم  برای راه اندازی و سرمایه گذاری وجود دارد که برای پرداختن به گسترش فعالیت های کسب و کار موجود کمک بزرگی محسوب می شود. “

بزرگترین باور غلطی که در مورد فضای  استارت آپ در کائوآئی وجود دارد چیست؟

“وقتی که من کسب و کارم را شروع کردم در کائوآئی اتمسفر مناسبی برای راه اندازی یک کسب و کار وجود نداشت. در سال ۱۹۸۶، تعداد کمی از استارت آپ ها وجود داشتند. مردم می گویند، اگر بتوانید یک کسب و کار در کائوآئی ایجاد کنید، قطعاً می توانید در هر جای دیگر نیز موفق شوید. بله، داشتن یک کسب و کار در کائوآئی منجر به کابوس هایی در زمینه بحث لجستیک کسب و کارتان خواهد شد. به ویژه در خصوص تامین  مواد اولیه ای که برای تولید نیاز دارید.

اگر به مشتریان خودوفادار باشید، و به آنها همان محصول عالی که انتظار دارند را ارائه دهید، آنها نیز به شما وفادار خواهند ماند. باور غلط دیگری که ممکن است وجود داشته باشد اینست که کائوآئی قصد دارد به غول های تجارت بپیوندد، در دوره ای که من کسب و کارم را راه اندازی کردم ممکن است همچین چیزی بوده باشد ولی در حال حاضر فکر نمی کنم چنین چیزی باشد.

 

 

 

 

 

 

 

منبع: forbes
ترجمه شده در گروه مجله بیستک به قلم  آناهیتا قوامی