مهارت و سواد مالی از زمان رکود بزرگ[۱] ، یک افت شدید را تجربه کرده است.” وضعیت شگفت آور این است که، با توجه به یک بررسی سه ساله که در مورد رفاه مالی و سواد مالی انجام شده است ، در حالی که افراد میانسال و پیر (۵۵ سال و بالاتر) در نمرات آزمون سواد مالی خود پایدار مانده اند و امتیاز مناسبی را به دست آورده اند ، جوانان و نوجوانان شاهد افت چشمگیر در این زمینه بوده اند.

جریان از چه قرار است؟

مطالعه ملی توانایی مالی ۶ سؤال مربوط به دانش مالی را مطرح می کند. برای ارزیابی تغییرات در پاسخ به مرور زمان ، نویسندگان مطالعه ششم را حذف کردند ، که فقط در سال ۲۰۱۵ وارد این نظرسنجی شد.

در میان افراد با سنین ۵۵ سال و بالاتر ، درصد از ۵۱٪ به ۴۸٪ کاهش یافته است.

در بین افراد بین ۳۵ تا ۵۴ سال ، درصد از ۴۵٪ به ۳۳٪ کاهش یافته است – بنابراین ، ۱۲٪ یا افت ۲۷٪.  را شاهد هستیم.

در بین افراد بین ۱۸ تا ۳۴ سال ، افت ۳۰٪ به ۱۷٪ – ۱۳٪ یا ۴۳٪ افت را شاهده هستیم.

(توجه داشته باشید که این الگو نسبت به سه بازه نسبتاً پایدار بود و هیچ داده ای قبل از سال ۲۰۰۹ وجود ندارد.)

مقاله MarketWatch ، که بخشی از آن براساس مشاهدات Gerri Walsh ، رئیس بنیاد آموزش سرمایه گذاری FINRA است، گمان می کند که ممکن است دلایل مختلفی برای این تنزل وجود داشته باشد، از کاهش در بودجه های مدرسه گرفته تا سواد عمومی و تعداد افراد بالغی که هنوز در مدرسه بودند. پس از رکود اقتصادی ، کم شدن توجه و آگاهی مردم از تورم را مربوط به  تأثیر تلفن های هوشمند و فرهنگ “فقط آن را نگاه کنید” مربوط دانسته اند.

حالا باید ببینیم این سوالات چه هستند ؟ آیا می توانید به آن ها پاسخ دهید؟ گزارش پیمایشی روندهایی را نشان می دهد که درصدی از افراد با موفقیت به آن ها پاسخ داده اند ، اگرچه براساس گروه سنی تقسیم نشده است.

سوال اول در مورد درک اساسی از انباشت بهره می پرسد: اگر ۱۰۰ دلار در حساب پس انداز با ۲٪ بهره داشته باشید ، بعد از ۵ سال ، می خواهید بیشتر از، کمتر یا دقیقاً ۱۰۲ دلار داشته باشید؟

سوال دوم درمورد تورم می پرسد: اگر نرخ بهره ۱٪ و تورم ۲٪ باشد ، در پایان یک سال واقعاً مبلغ حساب پس انداز شما چقدر ارزش دارد (آیا می توانستید با مبلغی که امروز دارید  بیشتر ، کمتر یا به میزان مشابه خریداری کنید)

سوال سوم می پرسد: “اگر نرخ بهره بالا رود ، به طور معمول چه اتفاقی در مورد قیمت اوراق قرضه می افتد؟”

سؤال چهارم: اگر وام با ۲۰٪ سود مرکب دارید و هرگز پرداختی انجام نمی دهید ، در چه مدت زمان میزان بدهی دو برابر می شود؟  با انتخاب های داده شده در فواصل ۲ ، ۵ و ۱۰ سال. (توجه داشته باشید که این سوال در بررسی ۲۰۰۹ نبود.)

سؤال پنجم: آیا با پرداخت وام ۱۵ یا ۳۰ ساله سود کمتری پرداخت خواهید کرد؟

سؤال ششم: آیا خرید سهام یک شرکت واحد یا صندوق متقابل سهام امن تر است؟

خوشبختانه اکنون ، به اندازه کافی ، افرادی در FINRA  (سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی مؤسسه غیردولتی و خصوصی در ایالات متحده آمریکا است، که در زمینه تنظیم مقررات مالی و نظارت بر فعالیت شرکت‌های کارگزاری و بازارهای بورس اوراق بهادار نظارت می‌کند. دفتر مرکزی این سازمان در واشینگتن، دی.سی. قرار دارد.)که حمایت مالی از این مطالعه را دارند ، داده ها را نیز به راحتی بارگیری می کنند. آنچه در زیر می آید برخی از نتایج مبتنی بر جداول هدایت کننده با محور و تلاش برای  تحقق رؤیای برخی از بینش های مبتنی بر عقل سلیم است.

در تحلیلی که در ادامه می آید ، درک این نکته ضروری است که من هیچ یک از تست های ضروری آماری را انجام نداده ام که لازم است برای نتیجه گیری قطعی به آن استناد کنم. علاوه بر این ، نتایج نظرسنجی منتشر شده دارای مقادیر کمی تفاوت است ، که نتیجه روش گزارش وزن گیری پاسخ های نظرسنجی فردی است تا منعکس کننده درجه ای باشد که پاسخ دهندگان نظرسنجی با مشخصات جمعیت آمریکا به طور کلی مطابقت ندارند ، مجموعه ای از محاسبات که من به خاطر سادگی انجام ندادم. این نظرات باید فقط به عنوان ارائه برخی افکار و ایده ها در نظر گرفته شود.

با توجه به احتیاط فوق ، در اینجا به تفکیک درصدی از شرکت کنندگان در نظرسنجی که به هر سؤال مسابقه ، بر اساس سن ، برای سال ۲۰۰۹ و ۲۰۱۸ پاسخ داده اند ، اشاره می شود.

رفاه مالی

 توجه داشته باشید که “تغییر نسبی” درصد افراد در آن گروه سنی است که در سال ۲۰۱۸ نسبت به سال ۲۰۰۹ به درستی به این سؤال پاسخ داده اند ، بنابراین هرچه مقدار عددی این تعداد کمتر باشد ، افت دانش برای آن سؤال بیشتر می شود. با این حال ، زمینه کلی نیز حائز اهمیت است: کاهش ۲۹٪ در افراد ۳۵ – ۴۴ ساله چقدر مهم است که از جنبش های نسبی در قیمت اوراق بهادار آگاه باشند ، اگر تنها ۳۰٪ این مفهوم را در سال ۲۰۰۹ در وهله اول درک کرده باشند؟

من به این مورد شک دارم و به نظر من بسیار جای تعجب دارد که سؤال مربوط به قیمت اوراق ، دارای کمترین پاسخ صحیح است ، یا اینکه افراد مسن بیشتر احتمال دارند به طور صحیح به آن پاسخ دهند ، به محض شروع سرمایه گذاری در صندوق های اوراق بهادار شخصاً ، مستقیم یا توسط ۴۰۱ (k) (برنامۀ مزایای بازنشستگی) آن ها با این اطلاعات آشنا خواهند شد. صادقانه خواهم گفت: من شک دارم که درک قیمت اوراق بهادار در هر صورت یکی از عناصر اصلی سواد مالی است و به هر حال این دانش است که می تواند به محض مرتبط بودن ، مستقل از آن آموزش داده شود ، هم برای داشتن پول برای سرمایه گذاری و هم به دست آوردن سن مورد نیاز سرمایه گذاری های محافظه کارانه تر. این موضوع هم اکنون نیز کمتر از گذشته اهمیت دارد ، زیرا بسیاری از ما با برنامه ۴۰۱ (k) به سادگی در “صندوق های هدف” سرمایه گذاری می کنیم که کارفرمایان ما بدون احساس نیاز به درک جزئیات ، برای ما انتخاب می کنند.

با همین شیوه ، تعداد کمی از بزرگسالان جوان و نوجوان به میزان قابل توجهی اهمیت تنوع در سرمایه گذاری ها و مزایای انتخاب صندوق متقابل بر سر یک سرمایه گذاری در یک سهام واحد را درک می کنند. آیا این مهم است؟ من گمان می کنم که تعداد فزاینده ای از سرمایه گذاران نمی دانند صندوق متقابل چیست ، نه به دلیل “قدیمی”  بودن خرید سهام خاص ، بلکه به این دلیل که آن ها دوباره گزینه ۴۰۱ (k) کارفرمای خود را انتخاب می کنند و حتی ممکن است درک نکند که نام این نوع صندوق، صندوق مشترک است.

سرانجام ، مجدداً ، بزرگسالان جوان در توانایی درک تورم از روند چشمگیری برخوردار بودند. جالب است که ، در حالی که تعداد محدودی از جوان ترین گروه های سنی نسبت به سایر گروه های سنی پاسخ صحیح داشتند ، اما ترک نسبی آن ها نسبت به گروههای بزرگتر ۲۵ – ۴۴ ساله کمتر بود. ممکن است حدس بزنید که تجربه زندگی در مورد امور مالی مثل تورم رو به کاهش است (اگرچه هنوز با افزایش سن ، صرفاً به دلیل آگاهی از اینکه قیمت ها از زمان جوانی افزایش یافته است این دانش در فرد ایجاد می شود) اما این که یک پایه دانش بنیادی از طریق آموزش مالی مستقیم در مدارس وجود دارد ، که همچنان افزایش می یابد مهم است. ایالات متحده بیشتر این دستورات را اجرا می کنند.

و سرانجام ، ستون گمشده در این جدول سؤال ۴ ، بالا ، در مورد علاقه مرکب است. این همان مفهوم کلیدی است که عدم درک آن در قلب بسیاری از مشکلات اقتصادی آمریکایی ها قرار دارد ، هنگامی که آن ها به سادگی عمق پیامدهای وام های با بهره بالا را درک نمی کنند و جای تأسف است که در این مطالعه به خوبی گنجانده نشده است.

پاسخ سؤال ، برای هر خواننده ای که در مورد آن مطمئن نیست ، این است:

در پایان سال ۱ ، بدهی شما برای وام با ۲۰٪ بهره به ۱۲۰۰ دلار افزایش می یابد. در پایان سال ۲ ، شما ۱۴۴۰ دلار بدهکار هستید. در پایان سال ۳ ، ۱۷۲۸ دلار بدهکار هستید. و در پایان سال ۴ ، شما ۲،۰۷۴ دلار بدهکار هستید – بنابراین ۳۱٪ از  شرکت کنندگان در نظرسنجی گفتند که پاسخ “حداقل ۲ سال اما کمتر از ۵ سال” است. اما ۲۹٪ دیگر گفتند: “حداقل ۵ سال اما کمتر از ۱۰ سال” و صادقانه بگویم ، گفتن این حرف چندان اشتباه نیست ، زیرا این یک انتخاب نادرست است که آیا پایان سال اهمیت دارد یا خیر. یعنی منظور از سال ۴ یا آغاز سال ۵  چیست، من ممکن است این سؤال را متفاوت بیان کرده باشم و گزینه های مختلف پاسخ را تعیین کرده ام تا بتوانم کسانی را که سوال برایشان واضح نبوده است را راهنمایی کنم.

و ، همانطور که معلوم است ، با توجه به این سؤال ، از نظر نسبت پاسخ کنندگانی که پاسخ صحیح دارند ، تفاوت سنی وجود ندارد – همه گروه های سنی به طور صحیح با نرخ های بین ۳۰ تا ۳۳ درصد پاسخ داده اند.

بنابراین حرف آخر چیست؟

مطمئناً نیازی نیست که از نتایج این نظرسنجی وحشت کنیم. برخی از اطلاعات با تجربه زیسته فرد به دست می آیند و به طور عمده موضوعاتی هستند که در سنین بالاتر مورد توجه قرار می گیرند. مهمترین چیز این است که درک بدهی شخصی پرهزینه و داشتن توانایی اجتناب از آن (چه از نظر مهارت های مالی و چه از نظر سبک زندگی و همچنین درآمد) ، جوانان که یک قشر کلان کشور هستند آگاهی و دانش لازم را دریافت نمایند.

[۱] رکود بزرگ (انگلیسی: Great Recession) به دوره ای از رکود کلی اقتصادی در بازارهای جهانی در اواخر سال‌های دهه ۲۰۰۰ و اوایل دهه ۲۰۱۰ اطلاق می‌گردد.

[۲] در ایالات متحده آمریکا، ۴۰۱(کی) (انگلیسی: ۴۰۱(k)) یک برنامۀ مزایای بازنشستگی است که در زیربخش ۴۰۱(کی) کد درآمد داخلی تعریف شده است. بر اساس این برنامه پول پس انداز شده برای بازنشستگی از سوی کارفرما پرداخت شده و از پرداختی به کارمند پیش از اخذ مالیات کم می‌شود و به حداکثر سالانه ای پیش از مالیات محدود می‌شود که این رقم در سال ۲۰۱۷، ۱۸۰۰۰ دلار است.

منبع: FORBES
ترجمه شده در گروه مجله بیستک به قلم  آناهیتا قوامی